Uitwisseling Neue Galerie Landshut (DE)

In het kader van de uitwisseling tussen IDFX en Neue Galerie Landshut exposeren Chant van Lieshout en Hilde Maassen hun werk in Neue Galerie Landshut (DE).

Chant van Lieshout

Sunflower, mosquito, knot, coot, cloud

De kleine, alledaagse, onbegrepen of moeilijk te begrijpen dingen vormen de belangrijkste inspiratiebron voor Chant van Lieshout (die/hen – 1994, Geldrop, NL). Insecten, de meest voorkomende maar minst gewaardeerde dieren, nemen daarom een centrale plaats in binnen het werk. Door in te zoomen op hun kleine leefwereld ontstaat tegelijkertijd een mogelijkheid om aan het dagelijks leven te ontsnappen.

Via persoonlijke en locatiespecifieke verhalen, verweven met poëtische humor, creëert de kunstenaar werelden waarin sculpturen - vaak gemaakt van keramiek, textiel, epoxyhars en verzamelde (audio)visuele materialen - uitnodigen tot verwondering.

De heldere kleuren en het vaak figuratieve karakter van het werk voeren de kijker mee naar een andere, bijna magische realiteit, waarin kinderlijke naïviteit, plezier en absurditeit samenkomen. Door te spelen met ongemak legt het werk kwetsbaarheden bloot en geeft het een stem aan ongehoorde of ongewenste wezens. De buitenstaander wordt verheven, in een fantasiewereld waarin diversiteit wordt gevierd.

Hilde Maassen

Hilde Maassen (zij/haar – 1968 – Eindhoven, NL) zoekt naar interactieve en speelse dialogen met het medium fotografie, waarbij zij ruimte laat voor gelukkige toevalligheden en technische imperfecties. Ze stelt vragen over wat fotografie is en wat er tijdens het maakproces mogelijk verborgen blijft in het beeld. Wordt er ongeziene informatie vastgelegd? En zo ja, hoe kan die worden onthuld?

In het project “clouds revealed, in dialogue with the photographic medium” werkt zij met zelfgemaakte wolkenfoto’s: tweedimensionale beelden die zij probeert te reanimeren. Ze experimenteert continu met ideeën en materialen. Op basis van de pixels in een foto creëert ze driedimensionale objecten, in een poging wolken te reconstrueren. Deze objecten ontstaan digitaal, in een oven of via 3D-printtechnieken met klei. Daarnaast extraheert ze geluid: hoe klinkt een foto van wolken?

Zo ontstaat een nieuwe, vaak surrealistische wereld vanuit de niet-bestaande realiteit die een foto representeert. Het project omvat inmiddels meer dan veertig verschillende experimenten. Hilde onderzoekt daarbij tactiliteit, textuur, contrast, overgangen, het concept tijd en het ‘tussenin’.

Wolken fascineren: ze kunnen romantisch en dromerig zijn, maar ook dreigend en onheilspellend. Ze zijn ongrijpbaar, zonder vaste locatie, en voortdurend in beweging. Volgens professor Laurie Santos (Yale University) draagt het dagelijks tien minuten naar wolken kijken bij aan een geluksgevoel.

Tegelijkertijd lijken wolken zich steeds meer richting de polen en hogere lagen van de atmosfeer te verplaatsen, waardoor zij de aarde minder effectief koelen. Binnen het klimaatvraagstuk vormen ze een ‘wildcard’, omdat ze moeilijk te modelleren zijn: relatief klein, snel veranderend en lastig te meten. Wetenschappers zoeken naar manieren om wolkenvorming te beïnvloeden om zo de aarde te helpen koelen.

Met haar werk wil Hilde mensen aanmoedigen om bewuster en anders naar wolken te kijken, juist in het licht van klimaatverandering, omdat we ze in het dagelijks leven vaak als vanzelfsprekend beschouwen.